bplist00—_WebMainResource‘ _WebResourceTextEncodingName_WebResourceData^WebResourceURL_WebResourceMIMETypeUUTF-8OÉ Abortus onder de 13 weken.htm

 

DE INGREEP VOOR DE 13e WEEK VAN DE ZWANGERSCHAP

laatste aanpassing november 2005

Algemeen

De hele ingreep duurt maar 3 tot 5 minuten.

Medisch gezien is een abortus geen ingewikkelde ingreep. De ruim 20.000 behandelingen per jaar, worden door een kleine groep abortusartsen uitgevoerd. Zij hebben daardoor een enorme ervaring en routine opgebouwd. Het complicatiecijfer is heel laag, kleiner dan 1 op de 2000 behandelingen.

Psychologisch ligt het moeilijker. Alle vrouwen vinden het idee een abortus te laten doen vervelend, en allemaal zien zij tegen de ingreep op. Toch hebben ze voor deze akelige oplossing gekozen, om een veel groter kwaad te voorkomen.

De opvang in de abortusklinieken is er op gericht jou op je gemak te stellen en je angst zoveel mogelijk weg te nemen. Daarin onderscheiden de klinieken zich van de gewone ziekenhuizen, waar soms ook nog wel abortussen worden gedaan.

Juist die instelling van de medewerksters in de abortusklinieken maakt dat vrijwel alle vrouwen achteraf zeggen dat het hun erg is meegevallen.

De Behandeling:

[Beetpakken van de baarmoeder]

[oprekken van het baarmoederhalskanaaltje]

[leegzuigen van de baarmoeder]

Je ligt op de behandeltafel met de benen zodanig over de beensteunen dat deze ongeveer een rechte hoek maken met je rug. Dit vergemakkelijkt het werken voor de arts en maakt het voor jou moeilijker om plotselinge bewegingen te maken.

Na de locale verdoving en/of de narcose wordt met de behandeling begonnen. Als je algehele narcose gevraagd hebt merk je van wat er verder gebeurt natuurlijk niets van wat hieronder beschreven wordt, en wordt je weer wakker in je bed. In een paar klinieken krijg je nog een extra sterke pijnstiller (Ultiva¬ģ) in je arm ingespoten. Die werkt snel, maar wel heel kort. Je kunt er even flink duizelig van worden, maar je kan dan absoluut geen pijn voelen.

Na het schoonmaken van de vagina met betadine zeep, wordt in sommige klinieken een nieuw steriel speculum (instrument om mee naar binnen te kijken) genomen. Het is goed als de dokter vóór het schoonmaken of tijdens dit wisselen nog eens met een steriele handschoen inwendig onderzoekt, waarbij hij of zij zich rekenschap geeft van de positie van de baarmoeder en van andere bijzonderheden daarvan,

Het is nodig om precies de arts precies de ligging en de vorm vcan de baarmoerder bepaalt.. Weet de arts precies hoe die is, dan worden complicaties gemakkelijker voorkomen. Sommige vrouwen willen graag dat de arts of de zuster precies vertelt wat er tijdens de behandeling gebeurt; anderen willen dit juist helemaal niet horen. Het is nuttig daarover een afspraak te maken. Het is erg belangrijk dat je rustig en coöperatief bent. Je kunt maar op één manier goed meewerken, en dat is: door niets te doen. Alle spieren slap houden en het maar over je laten komen. Dat valt nog niet altijd mee.

Als je goed ontspannen bent wordt het speculum ingebracht. Tijdens het invoeren wordt het door een lichte draaiing om de lengte-as in de correcte positie gebracht. Angstige meisjes en vrouwen kunnen in hun angst reflexmatig hun spieren spannen. Dat maakt het werken moeilijker. Soms helpt het als je het speculum ziet. (niet scherp, alleen maar om naar binnen te kijken, drukt wel een beetje, etc.). Het zichtbaar maken van de ingang van het baarmoederkanaaltje kan onverwacht moeilijk zijn als blijkt dat je nog een volle blaas hebt. Daarom moet je vlak voor de ingreep je blaas nog eens legen. Terwijl de arts het speculum opent, wordt geprobeert meteen de baarmoedermond in 't zicht te brengen. Kan de arts de ingang van de baarmoeder zien, dan opent hij/zij het speculum zo ver dat het instrument niet vanzelf weer uit de vagina valt. Te ver openen maakt dat het onaangenaam strak zit. Als dat zo is, moet je het maar zeggen.

Aanhaken en Oprekken

 Na het aanbrengen van de lokale verdoving pakt de arts met de aanhaaktang de baarmoederhals beet.

Om het zuigbuisje in de baarmoederholte te brengen, moet het kanaaltje daarheen een beetje worden verwijd. Normaal is het zo wijd als een lucifer dik is, en dat is onvoldoende wijd voor het inbrengen van het buisje. Het verwijden of oprekken wordt met metalen stifjes gedaan.

Tot 8 a 9 weken zwangerschapsduur zal in de regel volstaan kunnen worden met oprekken tot 6 mm. Bij zwangerschappen tot 13 weken, zal men daarna met een 8 of 9 mm zuigbuisje kunnen volstaan en behoeft dus ook niet verder dan 8 of 9 mm te worden opgerekt.

Leegzuigen van je baarmoeder

 Na het oprekken wordt de zuigbuis in tot in de baarmoederholte gebracht. Ook dit doet de arts het beste met een vloeiende, licht draaiende beweging, waarbij er weer goed op gelet wordt de hals maximaal te strekken.

Hierna sluit men de zuigbuis aan op de slang van de pomp en wordt die aangezet . Een onderdruk van 0,8 atmosfeer is voldoende. Zo verwijdert de arts nu het slijmvlies met het embryo door de opening in de zuigbuis steeds van bodem van de baarmoeder naar de ingang over de wand van de baarmoederholte te bewegen waarbij de buis geleidelijk 360 graden om zijn as gedraaid wordt. Na wegzuigen van het slijmvlies voelt de binnenwand van de uterus ruw aan. Zijn er nog gedeelten glad, dan is daar nog slijmvlies aanwezig. De arts voelt ook, dat, naarmate de baarmoeder leger wordt, de beweegbaarheid van de buis wordt beperkt: de baarmoederspier trekt zich samen. Dit moment, de ingreep is dan bijna klaar, is voor de vrouw het vervelendste. Het samentrekken van de baarmoeder geeft toch vaak een soort menstruatiekramp. Maar het krachtig samentrekken van de baarmoeder is juist heel belangrijk om bloeding te voorkomen.

Wordt met de zuigbuis niets meer verwijderd, dan is de baarmoeder leeg en de behandeling klaar.

Na het aanbrengen van een verband en een weggooibroekje kan je zelf van de tafel opstaan en naar de rustkamer lopen. Daar krijgt je wat te drinken en wordt nog eens verteld wat er verder nog nodig is.

Zo moet er een week of drie later een nacontrole/gesprek wordt afgesproken. Dat kan overigens ook bij de huisarts worden gedaan.

 

[terug naar top pagina]

[terug naar de abortuspagina]

Tekst Dr Joeri van den Bergh, abortusarts
laatste revisie: februari 2006

 

_9file:///Users/joeri/Desktop/Ernst%20ISAD/eerstetrimab.htmYtext/html &DVe{ĀD N